Tarcza Gai – Kevin Hearne


tarcza-gai

Czyż nie jest on przystojny? 😀

Długo czekałam na tę pozycję. Zbiór dziewięciu opowiadań ze świata druida Atticusa to nie lada gratka dla fanów cyklu Kroniki Żelaznego druida. Kevin Hearne rozpisuje się z taką łatwością i lekkością jakby opisywał swoje własne przygody. Idealnie kreuje świat bogów i bóstw, żonglując wątkami i lawirując między fantastycznymi światami legend i wierzeń. W cyklu dotychczas ukazało się osiem tomów a opowiadania wypełniają luki między nimi, dopełniając w końcu niedopowiedziane, czy pominięte wątki. Czy warto je przeczytać? Jasne, że tak!

Grymuar jagnięcy otwiera zbiór opowiadań z przytupem. Historia w nim zawarta dzieje się przed pierwszym tomem kronik. Atticus rusza do Egiptu by rozprawić się z cwanym złodziejem książek kucharskich. W kraju rządzonym przez koty trudno odnaleźć się wielbicielowi psów, a pewne grzeszki z przeszłości nie ułatwiają Atticusowi zadania.

Klan Rathskellerów to bardzo pracowita rodzina, która wiele zawdzięcza ostatniemu druidowi. Jest to kolejna historia sprzed tomu Na psa urok. Atticus nie byłby sobą, gdyby się nie wtrącił do porachunków gnomów i tajemniczego stwora. Rudzielce zawsze przyciągają kłopoty.

Uwolnić Kaibaba pokazuje jak wielką mocą włada przyroda i jak bardzo liczy na wsparcie ostatniego z druidów. Atticus musi działać w sprawie do której został powołany. Lecz trzeba przyznać, że Gaja potrafi o siebie zadbać.

Próba charakteru to czwarta opowieść tym razem skupiająca się na Granuaile. Początkująca druidka zafascynowana nauką fachu musi się przekonać, co naprawdę oznacza bycie strażnikiem Matki Ziemi.

Bogini na rozdrożu to dość humorystyczna historia opowiadana przy ognisku po wydarzeniach z tomu Zbrodnia i Kojot. Jak na druida przystało Atticus to wspaniały bajarz, a jego opowieści pełne są akcji i humoru. Nikt nie zdaje sobie sprawy jak wielką rolę odegrał on w pisarskiej karierze samego Szekspira.

Dwa kruki i jedna wrona to w sumie najważniejsze opowiadanie ze zbioru. W nim właśnie dzieje się akcja, która ma swoje następstwa w tomie Kijem i mieczem. Brakowało mi tej historii. Czytając cały cykl czułam, że czegoś mi nie powiedziano. To opowiadanie uzupełnia całą serię o ważne szczegóły. Dodatkowo tłumaczy w jaki sposób Atticus nauczył się warzyć swoje słynne herbatki i jakim cudem jest on tak długowieczny (zdradzę tylko, że w całym procesie brał udział pewien zacny kurczak).

Naganiacz dusz to moja ulubiona historia, która dzieje się w wywołującym u Atticusa strach Kansas. Jest świetnie napisana, pełna dowcipów aczkolwiek mówiąca o wyjątkowo piekielnych sprawach. Dużo w niej Oberona i jego jakże celnych uwag, dlatego czyta się ją wyśmienicie. W tomie Nóż w lodzie jest pewne nawiązanie do tej przygody i w końcu dane nam jest ją poznać.

Niebezpieczna kapliczka to już ósma z kolei anegdota z życia druida Atticusa. Siedząc z przyjaciółmi przy ognisku bajarz snuje opowieść o jednym z najwspanialszych i tajemniczych skarbów czyli o Graalu. Czasem historia jaką znamy nie jest tym, czym się wydaje a świadek tamtych wydarzeń w końcu wyprowadzi nas z błędu. Bo kim byłby druid jeśli sam nie wybrał by się na poszukiwanie Graala? I czy mityczny przedmiot jest tym, czym się wydaje?

Preludium wojny to część nawiązująca do najnowszych wydarzeń z cyklu. Pojawia się tam postać znienawidzonej pijawki jaką jest Warner Drasche. Dodatkowo w końcu opisana zostanie walka między Granuaile a Lokim w udało jej się skopać mu tyłek i uwolnić spod jego piętna. Bliżej opisana zostanie pewna wieszczka, była parokrotnie wspominana w cyklu, a przez którą już nigdy nie spojrzę w normalny sposób na ser.

Jest w czym wybierać, prawda? Z jednej strony ogromnie się cieszę na możliwość przeczytania tych dodatków a z drugiej żałuję, że dopiero teraz jest to umożliwione. Nowi czytelnicy przygód druida będą mogli zachować pełną chronologię czytania więc już nic wam nie umknie. Przygody Żelaznego druida mają to do siebie, że pochłaniają nas bez reszty. Ciągle chce się więcej i więcej. Kevin Hearne bardzo polubił nasz kraj i często wplata polskie wątki do swoich książek. Polecam lekturę opowiadań, nie zawiedziecie się i nabierzecie sił na czekanie na kolejny, urzekający tom.

Ocena 5+/6

Anate

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania dziękuję wydawnictwu REBIS

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: