Opublikowany w Pomyluna

Nieodpowiednia dziewczyna – J. Harrow


Chciałam napisać jakiś ładnym wstęp do tej recenzji. Ale chyba po raz pierwszy mam całkowitą pustkę w głowie. Dlatego by niepotrzebnie nie przedłużać chciałabym Was dziś zaprosić do przeczytania recenzji książki „Nieodpowiednia dziewczyna” debiutującej autorki J. Harrow.

Głównymi bohaterami powieści jest Daniel i Eve. On jest mężczyzną, który pochodzi z dobrej rodziny, jest dobrze wykształcony, od dzieciństwa wie, co to miłość, bo właśnie ona dominowała w jego rodzinnym domu. Totalnym przeciwieństwem Daniela jest Eve, która nie miała łatwego dzieciństwa, stroni od mężczyzn i w ogóle jakichkolwiek kontaktów międzyludzkich, jest typem buntowniczki i absolutnie nie wierzy w miłość. Różnią się jak ogień i woda, toteż kiedy Daniel trafia do studia tatuażu w którym pracuje Eve kompletnie traci głowę dla dziewczyny, ulega fascynacji do niej i wbrew rozsądkowi postanawia poznać ją bliżej.

Byłam bardzo zaintrygowana zarówno samą fabułą, co okładką powieści. Sam początek, kiedy poznajemy bohaterów jest naprawdę mocny, z przytupem i bardzo zachęca do dalszej lektury. Daniel mając naście lat przeprowadza się do Londynu i w pokoju, w którym ma mieszkać znajduje pamiętnik tajemniczej Jojo. Ulegając słabości czyta i w niewielkim stopniu poznaje piekło, jakie przeżyła dziewczyna. No i wiecie… akcja się kręci, bo Daniel przez większość dorosłego życia po trosze wyparł to, co przeczytał w pamiętniku Jojo, ale pewna rzecz nagle przypomina mu o przeszłości. Sam pomysł, jaki miała autorka na napisanie tej historii jest dobry. Ma wszystko to, co właściwie powinna zawierać książka tego gatunku. Jest dwójka ludzi, jest tajemnica. Nie brakuje również scen seksu, czym, przyznam szczerze, jestem zaskoczona. Nie żeby przeszkadzało mi to, ale myślałam, że w tego typu powieści koncentracja będzie raczej na innych kwestiach. Bardziej duchowych czy emocjonalnych, choć emocji nie brakuje!

Główni bohaterowie to… ujmę to tak. Końcówka bardzo mną poruszyła, była na swój sposób przejmująca i lekko zmuszająca do refleksji, ale bohaterowie byli wykreowani w taki sposób, że z żadnym z nich nie związałam się mocniej tą niewidzialną emocjonalną liną. No i oboje byli momentami bardzo drażniący, szczególnie Eve, która z jednej strony czegoś chciała, a z drugiej nie. A za chwilę znowu chciała. Do tego jej działania czasami były irracjonalne, gdyż obiecywała samej sobie czegoś nie robić, a kilka stron dalej robiła dokładnie to, czego robić nie miała. Jaki sens? Daniel też miał swoje za uszami, szczególnie swoje ciężkie zaloty do Eve (oczywiście tylko w mojej opinii). Do tego miał dość nikłe pojęcie o tym, jak zachowują się i odczuwają ludzie, którzy na jakimś etapie życia zostali skrzywdzeni na tyle, by tworzyć dobre relacje międzyludzkie. Wybaczcie, jeśli okaże się to spojlerem, ale w moich oczach Daniel na każdą bolączkę życia widział tylko jedno lekarstwo. Nie ulega jednak wątpliwości, że obydwoje mają też zalety w i przypadku Eve jest to ogromna wola walki, niepoddawanie się przeciwnościom losu i twarde spojrzenie na świat, zaś Daniel ma jedną pozytywną, ogromną zaletę w postaci cierpliwości do Eve.

Morał, jaki płynie z tej książki to przede wszystkim, by nie oceniać na podstawie wyglądu, zewnętrznej powłoki. W przypadku literatury może być to piękna okładka z beznadziejną zawartością, albo też okładka na pierwszy rzut oka nieprzyciągająca wzroku z piękną i niesamowitą zawartością, zaś w przypadku człowieka może być to niesamowita, zapierająca dech w piersiach uroda z totalną pustką w głowie lub przeciwnie – bogate wnętrze w niepozornej osobie. Z własnego doświadczenia mogę napisać też sytuację, kiedy to pewnego człowieka z licznymi tatuażami oceniłam początkowo dość krytycznie. Przyznaję się do tego. Jednak przy bliższym poznaniu człowiek ten tylko zyskał swoją radością życia, podejściem do wielu kwestii, dystansem do siebie i ogromną miłością do swoich dzieci. „Nieodpowiednia dziewczyna” nawiązuje właśnie też do tego, by nie oceniać ludzi tylko i wyłącznie na podstawie tego, co widzą oczy, gdyż nawet za najbardziej uśmiechniętym i radosnym człowiekiem może kryć się niejedna przykra historia, a raz powiedziana na głos krytyka może być nigdy niezapomniana.

Nieodpowiednia dziewczyna” to historia, która będzie w sam raz dla miłośników gatunku, która pokazuje, że walka i wiara w siebie mogą czynić cuda, a miłość je uskrzydlać. To także obraz dwójki ludzi z całkowicie innych światów, którzy pozornie do siebie nie pasują, ale dwa przeciwne bieguny przyciągają się jak magnesy. Nie oceniajmy po tym, co zobaczymy w pierwszej kolejności – kolor skóry, kolor oczu, jakaś niepełnosprawność czy jak w przypadku Eve tatuaże i kolczyki. To nie wygląd świadczy o człowieku, ale to, czym kieruje się w życiu i jakie wartości ma w głowie. J. Harrow napisała książkę, którą czyta się naprawdę szybko, z ciekawością i momentami także z wypiekami na twarzy.

PS. Czytajcie podziękowania w powieściach, bo to dzięki nim dowiedziałam się, że J. Harrow to Polka! Tym bardziej należą się gratulacje za powieść na prawdziwie zagranicznym poziomie 😉

Ocena 5-/6

Pomyluna

Dziękuję wydawnictwu ZYSK i S-ka za egzemplarz książki.

Jedna myśl na temat “Nieodpowiednia dziewczyna – J. Harrow

  1. Nie lubię zbytnio książek, których bohaterowie są irytujący, ale też niejednokrotnie przekonałam się, że to co irytujące dla jednego czytelnika, może być ciekawe dla drugiego. Książka bez wątpienia ma piękną okładkę, ale skoro nie powinno się po niej oceniać, może sięgnę po „Nieodpowiednią dziewczynę”.
    Dużo zdrówka! 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s