Opublikowany w DonSzabla

Pan lodowego ogrodu. Tom III – Jarosław Grzędowicz

Kiedy recenzowałem dwie poprzednie części „Pana lodowego ogrodu” zachwycałem się nad każdym aspektem tych powieści. Nie doszukałem się żadnych minusów. Widziałem tylko same superlatywy. Podobnie zresztą jak setki recenzentów przede mną. Czy stałem się fanem serii? Niewątpliwie tak. Czy nadal jestem tak samo zachwycony jak przedtem? Nawet jeszcze bardziej. Czytaj dalej „Pan lodowego ogrodu. Tom III – Jarosław Grzędowicz”

Reklamy
Opublikowany w DonSzabla

Pan lodowego ogrodu tom 2 – Jarosław Grzędowicz

Pierwszy tom „Pana lodowego ogrodu” przeczytałem z wypiekami na twarzy. Jeszcze żadne Polskie fantasy nie zachwyciło mnie tak bardzo jak najsłynniejsze dzieło Jarosława Grzędowicza. Ciężko było znaleźć jakieś minusy. Mojego zapału nie sposób było ugasić, bo im dalej zagłębiałem się w fabułę tym bardziej byłem zachwycony kunsztem autora. Świetna fabuła, opisy wyjęte wprost z najgłębszych otchłani wyobraźni i klimat, którego nie sposób podrobić. Wszystko to składało się w jedną spójną całość i tworzyło dzieło wprost idealne. Czytaj dalej „Pan lodowego ogrodu tom 2 – Jarosław Grzędowicz”

Opublikowany w Fuzja

Czas żyć, czas zabijać – Miroslav Žamboch

Łotrzykowskich powieści fantasy podszytych duchem przygody powstało bardzo dużo. Można więc przewidywać, że rynek literacki powinien być nimi nasycony, jednak kolejni twórcy wciąż sięgają w głąb swojej wyobraźni by tworzyć coraz to nowych smokobójców, zabójców czarnoksiężników, najemników i generalnie zakapiorów, których przygody mają ubarwiać nam szaroburą rzeczywistość za oknem. Czytaj dalej „Czas żyć, czas zabijać – Miroslav Žamboch”

Opublikowany w DonSzabla

Samozwaniec 1. Moskiewska Ladacznica – Jacek Komuda

Swoją recenzję zacznę od tego, że z cyklem „Orły na kremu” nigdy nie miałem styczności. Najlepsza książka Jacka Komudy, którą miałem okazję przeczytać nosiła tytuł „Ostatni honorowy”. Fani autora wiedzą, że powieść była napisania w zupełnie innym klimacie. Może dlatego odnotowała tak słabe wyniki sprzedaży. Dobrze wspominam również „Hubala”. Te dwie książki mogę śmiało polecić. Natomiast jeśli chodzi o serię „Samozwaniec”, to była mi znana tylko za sprawą licznych pozytywnych recenzji. Właśnie dlatego, kiedy nadarzyła się okazja postanowiłem zabrać się (jakkolwiek to zabrzmi) za „Moskiewską ladacznicę”. Czytaj dalej „Samozwaniec 1. Moskiewska Ladacznica – Jacek Komuda”

Opublikowany w Fuzja

Szamańskie Tango – Aneta Jadowska

Szamańskie tango, czyli (prawie) bezpośrednia kontynuacja Szamańskiego bluesa i drugi tom cyklu Szamańskiego to książka dualna, nie odbiegająca jednak zbytnio charakterem od pierwszej powieści dotyczącej przygód Witkaca. Cierpi więc na podobną przypadłość co poprzedniczka, z tym że o ile w Szamańskim bluesie to właśnie pierwsze rozdziały stanowiły najmocniejszy punkt lektury, to Tango początkowo wchodzi tak jak dzieciom wchodzi szpinak albo brukselka – czyli dość opornie. Na całe szczęście później jest już tylko lepiej. Czytaj dalej „Szamańskie Tango – Aneta Jadowska”

Opublikowany w Fuzja

Szamański blues – Aneta Jadowska

Twórczość Anety Jadowskiej zbiera skrajne opinie, świadczy to jednak o jej ogromnej popularności. Pisarka jest autorką kilkunastu powieści, wśród nich najbardziej znany jest cykl o wiedźmie Dorze Wilk i Toruniu (oraz jego magicznym odpowiedniku Thornie). Jej najnowszy cykl otwiera powieść Szamański blues. Jeśli kojarzycie Witkaca, świeżo upieczonego szamana i przyjaciela Dory, to ta seria jest dla Was, choć nie ma co ukrywać, że Szamański blues nie jest dziełem idealnym. Czytaj dalej „Szamański blues – Aneta Jadowska”

Opublikowany w DonSzabla

Wilcze leże – Andrzej Pilipiuk

Myślę, że każdy miłośnik Polskiej fantastyki zna twórczość Andrzeja Pilipiuka. Autor ten specjalizuje się przede wszystkim w krótkich formach literackich. Pisarz ma na swoim koncie mnóstwo opowiadań, które zostały nagrodzone prestiżowymi nagrodami literackimi. Do moich ulubionych zbiorów nalezą „Kroniki Jakuba Wędrowycza” i „Wampir z M3”. Wprawdzie nie jest to literatura wysokich lotów, ale można przy niej spędzić miło czas. I chyba o to autorowi chodzi. Dlatego wielkim zaskoczeniem nie będzie, że recenzja, którą dzisiaj przeczytacie będzie dotyczyła kolejnego pakietu krótkich historii. Czytaj dalej „Wilcze leże – Andrzej Pilipiuk”

Opublikowany w DonSzabla

Hel 3 – Jarosław Grzędowicz

hel-3

Przez ostatnie miesiące na moim czytniku wylądowały wszystkie powieści Grzędowicza. Pochłaniałem je w zatrważającym tempie. Kiedy myślałem, że już przeczytałem wszystko co wyszło z pod pióra tego pisarza, to na horyzoncie pojawiła się zapowiedź „Hel 3”. Wyczekując książki mój apetyt wzrastał z dnia na dzień, przecieki dotyczące dzieła nakręcały mnie coraz bardziej. Na całe szczęście dzięki uprzejmości fabryki słów otrzymałem swój egzemplarz miesiąc przed oficjalną premierą. Gdyby nie to zapewne umarłbym z ciekawości. Za egzemplarz recenzencki naturalnie dziękuję i zapraszam do zapoznania się z moją recenzją. Czytaj dalej „Hel 3 – Jarosław Grzędowicz”